Gisteren had ik een uitzonderlijk verschrikkelijk slechte ochtend. Echt zo een waar je liever niet meer aan denkt. Laat staan dat je er een blog over schrijft. Toch heb ik dat gedaan, vanuit het idee dat ik het niet ging posten. Want wat zal men wel niet van me denken! Maar ik mailde het naar een aantal mensen en kreeg te horen dat het echt raakte. Tranen van herkenning ook bij enkele andere moeders. Wat mij weer erg ontroerde. Ik ben niet alleen aan het ploeteren! En toen besefte ik me, dit moet ik wel posten. Want ik geloof dat het helend is om open te praten over je falen, want dan kun je ontdekken dat je niet de enige bent. Zoals ik ontdekte door dit blog te delen. Je staat weer op en stoft jezelf af en dat alles gaat beter vanuit zachtheid en vergeving richting jezelf:

Een Worstelend, Struikelend, Over-de-flos-gaand Moederwezen

 

Vanochtend was ik buiten mezelf van woede. Ik zag me voor mijn 9 jarige dochter staan en schreeuwen “Hou ooooooooop!” Ze krijste net zo hard richting mij en het werd nog erger……Ik heb geroepen dat ze een rotkind is. Echt, verschrikkelijk dat ik zó de controle over mezelf ben kwijtgeraakt.

Ik heb beide dochters toch op tijd op school weten te krijgen, met een hele, hele grote krachtinspanning om niet nóg verder te ontploffen. Vechtend tegen de tranen liep ik naar huis, want huilen doe je thuis achter gesloten deuren niet waar? Ik vroeg me af of er ergens op de wereld nog slechtere moeders bestaan. Vast niet. Ik ben vast de allerallerslechtste. En ook vroeg ik me af … hoe moet dit verder? Wie kan ik bellen om me te helpen? Ik trek dit niet.

Mocht je nu denken dat ik dit makkelijk of normaal vind om te vertellen, dan heb je het mis. Ik snap zelf nu ik zit te schrijven ook echt niet waarom ik er überhaupt over nadenk om een blog als dit te gaan posten. Genant! Maar die schaamte hè, dat stilletjes huilen en net doen alsof je het wel onder controle hebt…….dáárom schrijf ik dit blog. Dat was “the story of my life” zoals ze dat in het engels zo mooi zeggen. Maar dat verhaal ben ik al een tijd aan het veranderen. Door open te zijn. En zo ga ik ook vandaag hier open over zijn.

Ik voldoe niet aan dat beeld van moederschap dat je wordt voorgeschoteld overal waar je kijkt in de media en in opvoedboekjes. Ik ben een worstelend, struikelend, over-de-flos-gaand moederwezen in een veeleisende wereld. En ik ben er niet erg goed in. In moederen. In zorgen. Heeft er wellicht mee te maken dat ik ook al niet van nature makkelijk goed zorg voor mezelf zorg, dat heb ik moeten leren en dat kost me nog steeds wel moeite. En ik veroordeel mezelf daarvoor. En dat maakt het alleen maar erger. Dat maakt dat ik me in een hoekje ga zitten schamen en verder weg zak. En dat moet anders, weet ik inmiddels.

En daarom pak ik na een potje flink huilen de telefoon en bel mijn man en vertel wat er is gebeurd. We bespreken wat we gaan doen straks. Dat lucht op. En ik maak een afspraak met mijn homeopaat, want ik besef me dat ik gewoon hulp nodig heb bij het omgaan met dit soort opvoedvraagstukken. En bij het omgaan met mijn eigen tekort schieten. En daarna rol ik mijn yoga mat uit voor flow oefeningen en een yoga nidra meditatie.

Yoga Nidra, mijn vriend, mijn huisje om in weg te kruipen. Ook op momenten als deze waarvan ik weet dat ik in de meditatie wordt geconfronteerd met “wat nu is”. En met hoe het op dit moment met me gaat. Dat is niet altijd makkelijk, maar er komt altijd iets moois en troostends uit. Zo ook vanochtend.

Ik was nog verdrietig en boos op mezelf toen ik ging liggen. Gaande weg de yoga nidra lukte het me beter om te ontspannen, nog een traantje weg te pinken en toen het moment kwam om naar een boodschap te luisteren ontving ik het woord “zachtheid”. Mijn eerste reactie was “Nee, dat verdien ik niet”. Maar daar kwam een stem over heen die zei. “Jawel zachtheid, lieverd, je bent gewoon maar een mens, je doet gewoon af en toe dingen die je niet wilt doen en die je verschrikkelijk vindt. Je bent een mens, mensen maken fouten! Als je dat met zachtheid behandelt ben je sneller weer op de goede weg, dan dat je daar kwaad en hard over blijft richting jezelf”.

En dat hielp. Ik geloofde die stem. En ik voelde me verzachten. En ik kon weer verder met wat ik voor mezelf gepland had voor deze dag. Alleen moest dit blog nog even tussendoor. Want wat ik uiteindelijk graag wil delen via mijn website en werk is wat een fijn en wonderlijk gereedschap yoga nidra is. Het is altijd precies wat je nodig hebt, als je durft te gaan liggen en je eraan over geeft. Soms is het een pleister op de wonde, soms een heerlijke stilte, soms een opkikker of een inspiratiebron. Altijd precies goed, precies voor jou op dat moment. Yoga nidra maakt het wat makkelijker om gewoon “mens te zijn” in die gekke, drukke, veeleisende wereld om ons heen. Als je dat ook eens uit wilt proberen, dan kun je hier de mijn gratis yoga nidra meditatie aanvragen (een mp3 van 15 minuten waarin je wordt begeleid naar een diepe ontspanning).

p.s. Niet in alle yoga nidra meditaties word je begeleid om een boodschap te ontvangen. Dit is een methode die ik heb geleerd van Karen Brody en waar je meer over kunt lezen in haar boek “Daring to Rest”.

In mijn yoga nidra webshop heb ik op dit moment één yoga nidra meditatie van 16 minuten waarin je ook word begeleid naar een boodschap, dat is de Meditatie Magie Yoga Nidra. En als je in de buurt van Tilburg komt, kun je meedoen aan mijn live yoga nidra, klik hier voor meer informatie over mijn lessen en workshops.