Afgelopen zondag lag ik vanaf mijn middel over een slootrand gebogen met mijn enthousiaste dochters om me heen die me aanwezen waar de bever lag te slapen. En ik zag hem, op nog geen halve meter onder me, lekker genesteld en met zijn oogjes aan het knipperen. Hij sliep bijna. We fluisterden zachtjes, maar hij keek toch even op. Wow, wat gaaf. Dit was best een groot moment voor een stadsmens 😉

En héél even schoot het door me heen….. Wat jammer dat ik mijn telefoon thuis heb laten liggen!

Dan had ik een foto kunnen maken! Meteen bedacht ik me. Welnee, dit is veel gaver!
Kijk nog een keer goed en prent het in je hoofd. Dan kun je er later net zo goed van genieten. Misschien wel beter. Je hebt het gezien zonder toestel ertussen, lekker ouderwets. Helemaal passend voor mij, met mijn voorliefde voor digitaal detoxen.

Een krappe 24 uur later, toen ik op social media aan de gang was voor mijn bedrijf en bedacht wat ik zou kunnen posten, dacht ik toch weer met spijt aan het bever-zien-zonder-telefoon-gebeuren. “Owh, als ik mijn telefoon niet thuis had laten liggen……”

”Dan wat Mo? Had je een plaatje van een bever kunnen posten op instagram? Zo van … Kijk mij eens beverspotten, bijzonder natuurmens dat ik ‘r bent?!”

Dit interne geklets in mijn hoofd over dit soort dingen, dát is een van de redenen waarom ik in 2017 vrij rigoureus stopte met mijn online coachingsbedrijf Persoonlijk Paradijs. Ik had zo’n hekel aan die tweestrijd in mijn hoofd. En die idiote focus die ik kreeg als ik te lang op social media zat. Dat ik een ontbijtje maakte en mezelf erop betrapte dat ik dacht “Hey, het is gezond vandaag, dat kan ik wel op instagram posten”. Dat zei dan de stem die had gehoord dat je vooral persoonlijke shizzle moet delen op je instagram en facebookaccount en dat dan de klanten vanzelf naar je toe komen vliegen, omdat je zulke mooie foto’s deelt van je gezonde ontbijt en je stralende gezicht.

Waarschijnlijk was het dan de persoonlijke stem die zei “en nu is het wel genoeg met dat online gedoe, ik ga mijn ontbijt niet posten, bekijk het even. Ik doe niet meer mee”. Want persoonlijk heb ik weinig behoefte om dingen te delen op social media, ook omdat ik het snel heel verslavend ga vinden. En daarom heb ik de beste dagen als ik mijn totale telefoon thuis laat liggen. Zeker als we een bos induiken.

Inmiddels heb ik mezelf een mindset makeover gegeven, omdat het gewoon niet slim is om als coach en ondernemer social media helemaal aan de wilgen te hangen. Want het is een makkelijke manier om kennis te maken met de juiste mensen, mensen die jij heel graag wil helpen met je bedrijf. En omdat het bij coaching belangrijk is dat mensen een beeld van je hebben, is social media een uitgelezen mogelijkheid om te laten zien wie je bent en waar je voor staat. Én ik kan dingen van waarde geven aan de potentiële klanten die ik daar tegen kom en het gebruiken om dienstbaar te zijn.

Dit was de mindset verandering die ik in 2017 nodig had, maar die ik pas vorig jaar kon maken:

Er is niets mis met de gereedschappen, als je ze beter leert gebruiken. Beter én oprechter. Zodat het past bij jou en bij je klant.

Bij mij is dat dan zonder instagramwaardige kookboekachtige ontbijtfoto’s en met een stockfoto van een willekeurige bever, mét een mooi verhaal. Of misschien toch van die ontbijtjes, met een link naar dit blog. Dat is dan wel weer mijn gevoel voor humor 🙂

En hoe is het gesteld met jouw social media mindset? Ben jij een “Yeay” of “Hè nee” type? En wil je dat zo houden, of zoek je ook een mindset verandering?

Ik hoor het graag van je hieronder in de reacties of in een mailtje , dat mag ook!

Oja, en binnenkort ga ik een interactieve workshop hieromtrent organiseren schrijf je hier in voor mijn Dinsdag Inspiratiemail, dan mis je het niet!