Waarom je verhaal er toe doet in je bedrijf

Waarom je verhaal er toe doet in je bedrijf

Toen ik in 2013 begon met mijn bedrijf had ik een mooie tekst geschreven voor mijn website waarin ik het had over mijn aanbod: Ware wens coaching en Schoon schip coaching.“We kunnen overal aan werken”, schreef ik, “want de principes voor manifestatie en energiereiniging werken op alle levensgebieden op dezelfde manier”. Ik had zelfs een gratis tool om in kaart te brengen aan welk levensgebied je het beste kon werken.

Maar toen de eerste coachingsklanten zich melden bleken ze allemaal aan hetzelfde te willen werken: Ze waren gefrustreerd over hun werkverleden en wilden ontdekken wat nu echt “hun ding” was. Want ze waren hoogopgeleid, slim, creatief en getalenteerd, maar in hun loopbaan kwamen ze niet uit de verf. Ze wilden daarom ware wenscoaching op het gebied van werk en carrière. En dat verbaasde me toch een beetje, want daar had ik het niet echt duidelijk over op mijn website.

Eerst dacht ik dat het betekende dat mensen veel makkelijker coaching nemen voor hun carrière en minder voor andere dingen. En toen wees iemand me erop. Mijn “over mij” pagina op mijn website! Daarin stelde ik mezelf voor en ik noemde het niet letterlijk, maar je kon er uit opmaken dat ik
hoogopgeleid, slim, creatief en getalenteerd was en dat ik in mijn loopbaanverleden niet uit de verf kwam. En daarna vertelde ik dat ik nu mijn ding had gevonden in het coachen van vrouwen om hun wensen waar te maken.

De coachingsklanten die ik aantrok bleken helemaal niet zo te reageren op mijn aanbod, maar juist op wie ik was en waar ik vandaan kwam!

En dat verraste me toen. En ik vond het moeilijk. Want ik begon me hierdoor op het gebied van loopbaancoaching te begeven en dat was niet wat ik wilde. Uiteindelijk paste ik daarom mijn verhaal ook aan. En mijn aanbod trouwens ook. Maar wat het me leerde was dat het belangrijk is om e eigen verhaal te vertellen in je bedrijf. Het is waarin mensen zich herkennen. Daarom is het goed om jezelf te laten zien. Zeker als je werkt als coach of op een of andere manier een persoonlijke dienst levert. Dan maakt het echt uit. Mensen zoeken naar degene die bij hen past. En dat kunnen ze niet zien aan een website en een sociaal media kanaal waarin geen persoonlijk verhaal zit.

Dus ik daag je uit te kijken naar hoe jij je bedrijf presenteert, laat je jezelf wel genoeg zien? En op de goede manier? En als je hier hulp bij kunt gebruiken, dan nodig ik je van hart uit voor een ontdekgesprek om te kijken wat ik voor je kan doen! Mail me op info@moniquecoppens.nl

Bevers & Breakfast

Bevers & Breakfast

Afgelopen zondag lag ik vanaf mijn middel over een slootrand gebogen met mijn enthousiaste dochters om me heen die me aanwezen waar de bever lag te slapen. En ik zag hem, op nog geen halve meter onder me, lekker genesteld en met zijn oogjes aan het knipperen. Hij sliep bijna. We fluisterden zachtjes, maar hij keek toch even op. Wow, wat gaaf. Dit was best een groot moment voor een stadsmens 😉

En héél even schoot het door me heen….. Wat jammer dat ik mijn telefoon thuis heb laten liggen!

Dan had ik een foto kunnen maken! Meteen bedacht ik me. Welnee, dit is veel gaver!
Kijk nog een keer goed en prent het in je hoofd. Dan kun je er later net zo goed van genieten. Misschien wel beter. Je hebt het gezien zonder toestel ertussen, lekker ouderwets. Helemaal passend voor mij, met mijn voorliefde voor digitaal detoxen.

Een krappe 24 uur later, toen ik op social media aan de gang was voor mijn bedrijf en bedacht wat ik zou kunnen posten, dacht ik toch weer met spijt aan het bever-zien-zonder-telefoon-gebeuren. “Owh, als ik mijn telefoon niet thuis had laten liggen……”

”Dan wat Mo? Had je een plaatje van een bever kunnen posten op instagram? Zo van … Kijk mij eens beverspotten, bijzonder natuurmens dat ik ‘r bent?!”

Dit interne geklets in mijn hoofd over dit soort dingen, dát is een van de redenen waarom ik in 2017 vrij rigoureus stopte met mijn online coachingsbedrijf Persoonlijk Paradijs. Ik had zo’n hekel aan die tweestrijd in mijn hoofd. En die idiote focus die ik kreeg als ik te lang op social media zat. Dat ik een ontbijtje maakte en mezelf erop betrapte dat ik dacht “Hey, het is gezond vandaag, dat kan ik wel op instagram posten”. Dat zei dan de stem die had gehoord dat je vooral persoonlijke shizzle moet delen op je instagram en facebookaccount en dat dan de klanten vanzelf naar je toe komen vliegen, omdat je zulke mooie foto’s deelt van je gezonde ontbijt en je stralende gezicht.

Waarschijnlijk was het dan de persoonlijke stem die zei “en nu is het wel genoeg met dat online gedoe, ik ga mijn ontbijt niet posten, bekijk het even. Ik doe niet meer mee”. Want persoonlijk heb ik weinig behoefte om dingen te delen op social media, ook omdat ik het snel heel verslavend ga vinden. En daarom heb ik de beste dagen als ik mijn totale telefoon thuis laat liggen. Zeker als we een bos induiken.

Inmiddels heb ik mezelf een mindset makeover gegeven, omdat het gewoon niet slim is om als coach en ondernemer social media helemaal aan de wilgen te hangen. Want het is een makkelijke manier om kennis te maken met de juiste mensen, mensen die jij heel graag wil helpen met je bedrijf. En omdat het bij coaching belangrijk is dat mensen een beeld van je hebben, is social media een uitgelezen mogelijkheid om te laten zien wie je bent en waar je voor staat. Én ik kan dingen van waarde geven aan de potentiële klanten die ik daar tegen kom en het gebruiken om dienstbaar te zijn.

Dit was de mindset verandering die ik in 2017 nodig had, maar die ik pas vorig jaar kon maken:

Er is niets mis met de gereedschappen, als je ze beter leert gebruiken. Beter én oprechter. Zodat het past bij jou en bij je klant.

Bij mij is dat dan zonder instagramwaardige kookboekachtige ontbijtfoto’s en met een stockfoto van een willekeurige bever, mét een mooi verhaal. Of misschien toch van die ontbijtjes, met een link naar dit blog. Dat is dan wel weer mijn gevoel voor humor 🙂

En hoe is het gesteld met jouw social media mindset? Ben jij een “Yeay” of “Hè nee” type? En wil je dat zo houden, of zoek je ook een mindset verandering?

Ik hoor het graag van je hieronder in de reacties of in een mailtje , dat mag ook!

Oja, en binnenkort ga ik een interactieve workshop hieromtrent organiseren schrijf je hier in voor mijn Dinsdag Inspiratiemail, dan mis je het niet!

Netwerken of Netspelen?

Netwerken of Netspelen?

Vorig jaar januari nam ik een sprong in het diepe, schoolde me om tot businesscoach en nam me heilig voor te gaan netwerken. Live. Ik zou ze allemaal afgaan. Dat was me net weer verteld in de opleiding. Om klanten te krijgen moet je met zoveel mogelijk mensen praten over wat je doet. En daarom nam ik me voor alle netwerkbijeenkomsten in de regio af te gaan, alle “open coffee’s” en kvkstartersbijeenkomsten. Ja, zelfs de “bitterballenborrel” zou ik als bijna levenslange vegetariër visiteren, jawel! Ik zou het netwerkvarkentje wel eens wassen!

Gelukkig kwam toen de Corona crisis. Geintje. Maar toch. Ik dacht er regelmatig aan “dat ik eigenlijk zou moeten” en vond het stiekem helemaal niet erg dat dat nu niet kon. Ik denk ook echt dat het niet voor me had gewerkt, ook al zegt men vaak dat dit de manier is om klanten te krijgen. Maar een ruimte binnenlopen en babbelen met volslagen onbekenden die eigenlijk allemaal naar klanten lopen te hengelen, dat voelt ongemakkelijk en ik geloof niet dat ik dan in de goede energie bezig zou zijn geweest. Misschien werk het voor anderen, maar voor mij werkt het niet.

Zelfverzekerd streepte ik het van mijn “to do” lijstje. Ik hoef niet te netwerken. Punt.

Maar na een tijdje begon het te knagen. Is dit niet gewoon een gevalletje weerstand? Dat ik een goede reden verzin om bepaalde lastige dingen niet te doen? Want ik herinnerde me ook dat ik in de tijd dat ik begon als life coach, ik wel degelijk klanten heb gekregen door netwerken. Ik ging bijvoorbeeld meedoen aan een leuke ondernemende vrouwengroep, maandelijks op dinsdagavond omdat ik dacht “Dat lijken me leuke vrouwen en ik steek er allicht wat van op om met hen van gedachten te wisselen over ondernemen.” Ik zag het niet als netwerken omdat ik er met plezier heen ging en was helemaal niet bezig met het idee dat ik daar klanten zou gaan vinden. De goede energie. En daar kwamen klanten van. Via via. En hele leuke ook nog!

En ik heb klanten overgehouden aan kennismakingen die voortkwamen uit dingen die ik voor de lol deed, zoals een tekencursus.

Wat logisch is, want uiteindelijk wil je werken met mensen met wie het klikt en waar kom je die tegen? Op plaatsen waar je lol hebt! Dan vertel je ongedwongen over wat je doet (goede energie) en hey…. dat kan zomaar een match zijn met wat de ander al een tijdje zoekt! En dat…. dat was ik even vergeten, dat verschil. Zo gaat dat soms.

Ik hoorde het laatst besproken worden in de context van “de ouderwetse mannelijke” manier van ondernemen en de nieuwe manier van vrouwelijk ondernemen. In het oude model probeer je zo veel mogelijk mensen te bereiken en laat je vooral zien wat je te bieden hebt, in het nieuwe ondernemen ga je voor het oprecht contact met de specifieke groep mensen die jij als klant wilt en je gaat kijken hoe je hen van dienst kunt zijn. Ik heb voor mezelf een nieuwe naam verzonnen, voor die vrouwelijke manier. In plaats van netwerken, ga ik “netspelen”. Eens kijken of dat me uit de weerstand haalt 😉

Nu we nog in lockdown zijn, betekent het wel dat ik op andere manieren op zoek moet naar netspeelplaatsen. Ik ben aan het rondkijken naar fijne Facebook- en LinkedIn-groepen waar we op de nieuwe manier met elkaar omgaan, vanuit oprechte interesse. Connecten en natuurlijk geen gespam, maar wel mogen vertellen wat
je doet.

Als jij tips voor me hebt, fijne groepen weet waar jij in zit bijvoorbeeld, dan hoor ik het graag in de reacties hieronder of stuur me een link in een mail naar info@moniquecoppens.nl

Dit keer doe ik het Dansend

Dit keer doe ik het Dansend

Geweldige titel hè? Ik heb hem hartstikke gejat. Van Tama J. Kieves. Zij heeft een boek geschreven dat “This time I dance” heet en ik heb het puur voor de titel aangeschaft. Als je zo’n mooie titel kunt verzinnen, dan wordt het met de inhoud ook wel wat, dacht ik. En dat klopte gelukkig ook.

In “This time I dance” vertelt Tama hoe ze afscheid nam van haar drukke baan als advocate omdat ze langzaam dood aan het gaan was achter haar bureau op de dertiende verdieping met werkdagen van 10 uur of meer. Een vriendin van haar gaf haar het zetje wat ze nodig had om voor het avontuur te gaan door te zeggen

“Als je zo succesvol bent met iets waar je niet van houdt, wat zou je dan kunnen doen met werk waar je wél van houdt?”

Mooi hè? Het boek is trouwens geen “Hoe doe je dat?” boek voor mensen die van baan willen veranderen. Het staat vol met prachtige en grappige teksten over je moed vinden, geduld hebben met jezelf, je hart volgen en het heeft me zeker ook geïnspireerd om nog verder te sleutelen aan mijn bedrijf. Want ook ik wil het graag dansend doen!

Voor mij betekent dat, dat ik mijn werkzaamheden en aanbod zo inricht dat het optimaal werkt voor de klanten die ik het liefst wil helpen terwijl ik het ook super voedend en bekrachtigend maak voor mezelf. #workinprogress. Dit is ook wat ik voor mijn klanten wil doen en daarom ben ik weer een nieuwe ronde interviews aan het houden, hieronder vind je de oproep.

Als je niet aan de beschrijving voldoet, maar je wilt wel graag een gratis sessie, dan laat het me weten. Krijg je die van me, als dank voor je inschrijving! Gaan we kijken hoe jij het dansend kunt doen 😉

En dat brengt me aan het einde van deze mail. Ik zou het superfijn vinden om even van je te horen of je deze mail goed hebt ontvangen en of het goed bij je is geland 😉

Mocht je mensen kennen voor wie deze mail ook geschikt is, stuur hem gerust door!

Ik wens je een hele fijne week!

Liefs

Monique

“Let the way that you work love you. Let the way conform to your own holy nature instead of squeezing yourself into tight places or giving yourself so much space that you drift away”

~ Tama J. Kieves

Laat de manier waarop je werkt je liefhebben. Laat de manier waarop je werkt in overeenstemming zijn met je eigen heilige aard in plaats van jezelf in het nauw te drijven of jezelf zoveel ruimte te geven dat je wegdrijft

Hoe het onnozele wezenlijk werd

Hoe het onnozele wezenlijk werd

Toen ik psychologie studeerde had je de keuze uit een viertal afstudeerrichtingen. “Gezondheidspsychologie”, “Kinder- en Jeugd”, “Arbeid & Organisatie” en “Economische” psychologie. Ik vond ze geen van alle interessant genoeg. Van de eerste twee kon ik natuurlijk het nut inzien, maar ik wilde geen hulpverlener worden. En die laatste twee richtingen vond ik zó onnozel. Ongelofelijk dat daar hele studierichtingen aan gewijd werden! In mijn ogen ging de ene tak zo ongeveer alleen maar over leiderschap en in de andere over hoe je mensen kon manipuleren om spul te kopen. Ik haalde er mijn geneusringde neus voor op en koos een eigen weg.

Die eigen weg werd een vrije afstudeerrichting met een mix van onderzoekstechnieken en cultuurpsychologie. Want dát was het echte werk vond ik. Met cross-cultureel onderzoek kun je namelijk nagaan wat de invloed is van opvoeding en omgeving op het menselijk gedrag (nurture) en wat aangeboren is (nature). Dát vond ik interessant en ik wilde grootse, wezenlijke dingen ontdekken.

Nu ik jaren later terugkijk op mijn keuzes destijds en op wat ik nu doe, dan moet ik best wel even grinniken om de ironie. Ik heb geen grootse, wezenlijke dingen ontdekt in de psychologie. Wel daarbuiten. Maar nog grappiger is dat ik tegenwoordig ondernemers help om zichzelf en hun producten beter in de wereld te zetten. Plat gezegd help ik ze bij leiderschap en het maken van reclame. Onderwerpen die thuishoren in de studierichtingen die ik volslagen idioot vond. Hoe is het mogelijk dat ik toch op deze onderwerpen ben uitgekomen terwijl ik er zo mijn neus voor ophaalde? Dat heb ik me regelmatig afgevraagd. En het antwoord is dit…

Omdat ik ben in gaan zien dat het geen oppervlakkige onderwerpen zijn.
Leiderschap en Marketing.
Ik ben er de waarde van in gaan zien.

Niet voor multinationals trouwens, die zoeken het maar uit. Maar voor de mensen met wie ik wil werken. Bewuste en ambitieuze ondernemers die de wereld een stukje mooier willen maken. De helpers, healers, coaches, yogadocenten, wereldverbeteraars en kunstenaars die een grotere roeping voelen. Mensen willen helpen. De wereld willen verbeteren. Moeder aarde willen steunen. Er zijn zoveel mensen die zo veel moois teweeg zouden kunnen brengen, maar vaak komen ze niet uit de verf als ze een bedrijf beginnen. Hoe zou de wereld eruit zien als ze dat wel zouden kunnen?

En dat kan komen omdat ze er niet écht voor durven gaan om het goed aan te pakken. Dan heb je zelfvertrouwen nodig, lef en helpende gedachten en gewoontes. Doorzettingsvermogen ook. En om je diensten en producten onder de aandacht van de juist mensen te brengen ontkom je er niet aan iets te doen aan reclame. Naar buiten treden met wat je kan en weet (weer leiderschap). Wat ik in mijn omzwervingen en ondernemingen heb gemerkt is dat als je dingen niet omarmt, je alleen maar op hobby niveau bezig kan zijn. En dan bereik je niet zo veel. En het frustreert enorm, je voelt dat je niet doet wat je moet doen. Dat je je talenten en vaardigheden verspilt.

Dit besef heeft er bij mij toe geleid dat ik me ben gaan verdiepen in leiderschap en marketing. Het is echt een hele reis geweest. Je groeit als mens echt enorm van ondernemen. Dat was onverwacht. Hoeveel diepgang het heeft. En in het coachen van anderen op deze gebieden ontdek ik keer op keer dat mijn behoefte aan grootse, wezenlijke ontdekkingen ruimschoots bevredigd wordt. Ik pluis met de persoon die ik voor me heb uit wat nu precies datgene is wat zij op een unieke manier kunnen bieden. En hoe je dat dan naar buiten brengt. Het is heerlijk om te doen en super om te weten dat ik op deze manier mensen help en bijdraag aan een betere wereld, via deze ondernemers.

Leiderschap, marketing, geld, ondernemen. Het blijken helemaal geen oppervlakkige onderwerpen te zijn. Het is een richting die je écht moet kiezen als je serieus werk wil maken van je missie. Hopelijk heb ik je hiermee een zetje gegeven mocht je nog twijfelen. Je bent hier niet voor niets. Ga het aan en ga ervoor!

En als je zin hebt om met mij uit te pluizen wat je missiebedrijf is en hoe je daar het beste mee naar buiten kan komen, vraag dan een ontdekgesprek aan door je hier aan te melden. Is het jouw tijd, dan spreek ik je graag!

Volgende week vertel ik je meer over een aantal waardevolle leefregels om je leiderschap te vergroten. En dan op een bezielde manier natuurlijk, met klasse en hart. Blijf op de hoogte door je hier in te schrijven voor mijn wekelijkse inspiratiemails.

En heb je vragen, opmerkingen of suggesties? Mail ze naar info@moniquecoppens.nl